Horas previas á conclusión da XIII Asemblea Nacional do BNG

Hoxe Sábado comezou a XIII Asemblea Nacional do BNG. Unha oportunidade estupenda para toparse con  vellos compañeiros nacionalistas as que se lles perde a pista co tempo. Un momento tan boi coma calqueira outro para recargar as pilas, porque sabes que non estás só, que non és unha triste minoría que sempre nada a contra corrente, complicándose a vida cada vez que expresa a súa opinión discordante coa “tendencia”. Iso é ser e sentir o BNG, polo menos até non hai moito tempo.

Breve historia das Caixas de Aforros

Os bandazos dos que escoitan a quen non deben

Abandono a xeira de crónicas destes días para falar de algo tan serio como unha medida fiscal. Pode que a moitos non lle importe tal medida, pero é significativa de cara ónde imos si realmente non acabamos por organizarnos para pór fin a esta tolemia que é a sociedade política actual. E falo en primeira persoa do plural porque sigo firmemente convencido de que a sociedade é a que ten que producir o cambio no seu conxunto. Sin mudar a sociedade non se pode transformar ningunha estructura.

Reflexións entorno á entrevista a Beiras na Ser

Entre o final dunha plácida xunta de propietarios e a chegada á praia de Meira, tiven a ocasión de escoitar a entrevista que a cadea SER realizou a Xosé Manoel Beiras o pasado Domingo. O meu tocaio (como pode lerse na adicatoria que tiven o pracer de obter na lonxana Asemblea Nacional do BNG celebrada en Ferrol e á que asistín, daquela, como convidado) sondeou a situación do BNG. O bloque é a súa casa, non no sentido dun propietario, sinón do punto de vista do arquitecto. Non se pode entender a existencia do BNG e os seus éxitos sin a figura do Beiras.

Pero ese pasado e aqueles tempos gloriosos non dan nin quitan razóns. Beiras hai tempo que ten acusado o escaso respaldo que a militancia lle deu cando lanzou un pulso á Executiva Nacional. Lamentablemente, éses que tanto abrían a boca situándoo nun pedestal, á hora de darlle un respaldo cando o precisaba, calaron ou simplemente non apareceron.

Opio na rede – políticos tranquilos

Democracia Real Xa

Hoxe puiden comprobar in situ que a acampada na Farola de Urzáiz, novo símbolo da Democracia e a Liberdade no Concello de Vigo, está a ter un éxito considerable. Ata o de agora son moitos os que buscan a integración dos indignados e por fin as miles de mensaxes que circulan por internet chamando á rebelión se concretizaron na rúa.

Non podo negar que isto non tería sido posible sin as novas tecnoloxías. Pero de pasar a escribir ou reenviar un correo electrónico ou clicar nun “Asistirei” no FB a sair á rúa e mostrar públicamente o enoxo había un paso que eu, descreido a base de levar paos día sí e día tamén, pensaba que non ía producirse. Bendito equívoco.

Uah! – Suso Vaamonde

http://www.goear.com/files/external.swf?file=c55a393

App de WordPress para Blackberry

Acabo de descargarme a app para Blackberry desde o que podo publicar anotacións no WordPress. É realmente moi cómodo publicar, mágoa que non sepa ainda cómo incluir o “more” para dividir o texto nas anotacións longas, ainda a verdade é de momento non teño feito grandes anotacións.

O meu plan é iniciar dous temas novos no 2011: “Receitas” e ”Unha vía alternativa”.

O primeiro é autodefinitorio. Gustaríame incluir as receitas de cociña que máis uso e os experimentos exitosos que acabo levando á mesa.

O segundo é un proxecto a longo prazo que pretende ser aberto. Trátase dunha serie de textos que pretende ser un manifesto en favor dunha nova forma de organización social, descartando a social-democracia e o liberalismo. Soa pretencioso, non si?

Turquia 2010 – A forxa dun rebelde e a caida dun mito

Comezarei a comentar as carreiras de F1, mágoa qie non empezara desde a primeira carrera, pero máis vale tarde que nunca.

Agardaba que fora a carreira que puxese a Vettel ao fronte do Mundial e vai e sucede o peor. O mellor é que isto vai facer mudar moito as cousas en Red Bull. Teñen que decidir si apostan pola xuventude do vai facer historia na F1 ou por un piloto veterano ao que lle queda moito na Gran Circo. Si Vettel non vai estar cómodo en Red Bull vanlle sobrar equipos que o queiran.

De F. Alonso pouco se pode decir, salvo que xa tardou pouco en comezar a dubidar do seu coche. Ónde estan aqueles que decían que el evolucionaba o coche como nadie, que o binomio Alonso-Ferrari ía ser imparable? Sin Alonso, Renault crece como ningunha escudería. En Mclaren non encaixou e en Ferrari vai polo mesmo camiño. As mellores escuderías acáenlle demasiado grandes e o mito de que é o mellor piloto da F1 cáese por momentos.

O último comentario é para o Kaiser, está a pouco de acadar o primeiro podio do seu retorno. Non creo que poida loitar polo campionato, pero está a demostrar que co traballo constante se logran obxectivos. Ánimo Schummi.

Melbourne 2010 – Lección de conducción de Alonso?